Mooie ROUWTEKSTEN




Elk afscheid is de geboorte van een herinnering.


Het is mooi geweest.


Wat blijft is de herinnering.


Woorden voor zoveel verdriet zijn er niet.


Het verlies was er al voor het einde, de rouw voordat het afscheid kwam.


In al je eenvoud was je groot.


Een mooi leven. Het is voorbij.


Het boek is uit. Het was prachtig.


De hemel is een engel rijker, wij zijn er een kwijt.


Onze toekomst samen is anders bepaald.


Groot is de leegte en het verdriet, mooi zijn de herinneringen.


Voorgoed uit ons midden, maar nooit uit ons hart.


Als leven lijden wordt is sterven een gewin.


Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan.


Ik ga je missen.


De mooiste bloemen worden als eerste geplukt.


Sterker dan het verlies is de herinnering die blijft.


Als een druppel kon zeggen hoezeer we je, dan regende het elke dag.


Een bijzonder leven, een bijzonder mens


Het leven was een prachtig avontuur.


De vonk dooft, het vuur blijft.


We beseffen nu meer dan ooit, hoe broos en kwetsbaar het leven is.


Soms is er zoveel dat we voelen, maar zo weinig dat we kunnen zeggen.


Je was op. Het is voorbij. Je laatste reis is begonnen.


Soms grijpt de duisternis het licht.


Het doek is gevallen, het toneel blijft voortaan leeg.


Mooie herinneringen verzachten de pijn.


Herinner mij zoals ik was in de dagen van strekte en kracht.


Herinneringen verbinden wat het oog niet meer ziet.


Het is beter om ooit iets moois te moeten verliezen, dan het nooit gehad te hebben.


Opeens staat de wereld stil en zal nooit meer hetzelfde zijn.


Je hebt je leven geleefd zoals jij dat wilde.


De ware rouw is te leven zoals de dode dat zou begeren.


Afscheid nemen is met zachte handen dichtdoen wat voorbij is en verpakken in goede gedachten ter herinnering.


Hoe de wind waaide in je leven kon je niet bepalen, maar je hebt wel zelf bepaald hoe je de zeilen hebt gezet.


Houden van is laten gaan, hoe moeilijk het ook is.


Achter tranen van verdriet, schuilt de glimlach van de herinnering.


De moeilijkste vorm van liefhebben is afscheid nemen van iemand waarvan je houdt.


Hier zit natuur in rouw, de doodstooi om de leden, het is alles leeg en stil en onbezield en naar.