Grappige teksten over MIJ, MEZELF en IK




Ik zou een zelfhulpgroep willen oprichten voor mensen met fobieen, maar ik durf niet.


Ik spoor niet, maar ben dan ook geen trein,


Op school doe ik nooit mijn best anders denken de leraren dat ik ze voortrek.


Mijn voet slaapt… ik ben jaloers.


Picasso is dood, Bach is dood, Einstein is dood, en ik voel me ook al niet zo goed.


Ik geloof niet in bijgeloof, dat brengt ongeluk.


Ooit snoof ik coke, maar de ijsblokjes blokkeerden mijn neusgaten.


Niet storen, ik ben al gestoord genoeg.


Ik ben zo jaloers op mijn ouders: ze hebben het liefste en knapste kind van de wereld.


Als ik zou willen dat je het begreep zou ik het wel beter uitleggen.


Ik heb honger, kan wel een hele leraar op.


Ik wed nooit, wedden?


Ik maak nooit foutne. Laatst dacht ik dat ik een fout had gemaakt, maar ik had het fout.


Ik viel voor jou midden op de straat. Ik zag jou op tijd maar de stoeprand te laat.


Ik heb me voorgenomen om eeuwig te leven, tot nu toe gaat dat goed.


In de les voel ik me net een leeuw: ik eet, ik hang, verveel en geeuw.


Werken is mooi, ik kan er uren naar kijken.


Ik blijf kilo’s kwijtraken, maar ze weten me steeds weer terug te vinden.


Niemand is volmaakt, en daar ben ik het perfecte voorbeeld van.


Ik vergeet nooit een gezicht, maar voor jou wil ik best een uitzondering maken.


Jij bent de zon, jij bent de zee, jij doet de afwas en ik kijk tv.


Ik wil slim worden net als mijn vader, die wil ook slim worden.


Er zijn twee soorten mensen op de wereld: ik en de anderen.


Ik weet nu waarom ik vrijgezel ben: mijn schoonouders konden geen kinderen krijgen.


Ik heb niet gelogen, ik heb gewoon dingen gezegd die achteraf niet waar bleken te zijn.


Ik ben niet arrogant, jij bent gewoon niet interessant.


Altijd als ik probeer te leren, zie ik ineens allemaal dingen die me fascineren.


Ik heb alles wel op een rijtje, maar alleen niet in de juiste volgorde.


Zolang mijn baas doet alsof ik veel verdien, doe ik alsof ik hard werk.


Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet. Hoe meer ik weet, hoe meer ik vergeet: waarom leer ik dan?


Mijn leven is net zoals ik typ: snel, met veel fouten.


De enige reden waarom ik wat dikker ben, is omdat al mijn persoonlijkheid niet in een klein lichaam past.


Ik verdeel graag geld onder de armen: mijn linkerarm en rechterarm.


Als ik val dan sta ik op, als ik sta dan val ik op.


Bekeuringen betaal ik nooit, want iets wat je krijgt hoef je niet te betalen.


Ik zeg wat ik denk en ik ontken wat ik zeg.


Ik denk dat ik een bril moet hebben, want ik zie namelijk steeds meer mensen met twee gezichten.


Toen mijn vader bij mijn moeder inbrak, moest ik negen maanden zitten.


Ik ken karate, kungfu en nog veel meer andere gevaarlijke woorden.


Iemand heeft mij in een anonieme brief beschuldigt van lafheid.


Kom jij met je vrienden? Kom ik ook alleen.


Ik ben niet dik, ik ben gewoon te klein voor mijn gewicht.


Examens halen?! ik heb al moeite met de trein!


Ik ben niet labiel, ik ben emotioneel flexibel.


Ik ben niet te dik, ik heb gewoon veel knuffelvlees.


Ik ben niet klein, jullie zijn gewoon groot.


Ik verlies geen haar, ik krijg er hoofd bij.


Wil degene die mijn fiets gejat heeft ook even mijn krantenwijk overnemen?


Ergens heel diep van binnen, ben ik behoorlijk oppervlakkig.


Ik heb haar met karakter, dat weigert grijs te worden en valt nog liever uit.


Ik weet wel dat niemand perfect is, maar ik ben er zo dichtbij dat het bijna eng is.


Vroeger was ik een twijfelaar, ik ben daar nu niet meer zo zeker van.


Ik praat niet te snel, jij luistert te langzaam.


Bij vlagen ben ik geniaal, alleen is het nu windstil.


Ik versier niet, ik ben het feest zelf.


Ik kan er niet tegen als iemand tegen me zegt dat ik niet tegen kritiek kan.


Ik ben zat en wie ben jij?